LITTLE ISLAND, NY:  JEDAN SASVIM NEOBIČAN PARK

little5
Autori:
HEATHERWICK STUDIO
Objekat:
VRT, LITTLE ISLAND
Lokacija:
NEW YORK, SAD
Površina:
11000
Fotografija:
TIMOTHY SCHENCK, MICHEAL GRIMM, (GETTY IMAGES - ANGELA WEISS, ALEXI ROSENFELD CHINA NEWS SERVICE)

Novi javni park Little island ili u prevodu ‘malo ostrvo’, zelena je oaza koja se izdiže iznad površine reke Hadson, na zapadnom Menhetnu u Njujorku. Predeo nudi vizuelno iznenađujuće i inspirativno iskustvo i raskošan blistavi pogled na druge delove Njujorka. Strukture koje formiraju talasastu konturu parka potpuno su transformisale percepciju i topografiju grada. Projekat je dizajnirao Thomas Heatherwick, osnivač londonskog studija Heatherwick, dok je za pejzažni dizajn bio zadužen Signe Nielsen iz MNLA.

 

Little island je nastao iz želje da se stvori prostor u kome bi stanovnici i posetioci Njujorka bar na kratko mogli da predahnu pre nego što se vrate na bučne ulice ili u klimatizovane prostore svojih ofisa i stanova. Pitanja kojima su se vodili dizajneri projekta bila su: kako kreirati ambijent koji će pokrenuti emocije i uzbuđenje i kako koncipirati javni prostor tako da mu se posetioci uvek rado vraćaju. Inicijalna zamisao bila je promeniti viziju rečnog doka kao mesta koje služi isključivo kao pristanište. Park je izgrađen između pristaništa 54 i 56, za koje se vezuju mnoge istorijski važne činjenice. Jedna od njih je da se 1912. godine sa broda Karpatija ovde iskrcalo svih 7.121 preživelih brodolomnika sa Titanika. Ostaci dokova u vidu drvenih stubova koji izviru iz vode, poslužili su autorima kao inspiracija za park koji će biti iznad vode. Simbolično, projekat ukazuje na to da objekat arhitekture može da beleži i prošlo i sadašnje sećanje.

Inovativni dizajn inspirisan prirodom

Vođeni načelima organske arhitekture, dizajneri parka su od inicijalne zamisli pa sve do izgradnje bili inspirisani prirodnim motivima. Ideja je bila stvoriti zatalasani teren koji će predstavljati kontrast ravnim predelima Menhetna i na taj način preoblikovati i oplemeniti njegovu konfiguraciju. Prva asocijacija bio je suvi list koji pluta na vodenoj površini. Zatalasanost konstrukcije parka postignuta je povezivanjem pojedinačnih žardinjera koje su konstruisane od montažnih, prefabrikovanih elemenata i postavljene na različitim visinama. Tokom izgradnje parka, svaki od elemenata pojedinačno je transportovan do lokacije teretnim brodom i sastavljan na licu mesta, kako bi se minimiziralo ometanje grada. Da bi se utvrdio oblik pojedinačne žardinjere, dizajnerski tim osvrnuo se na formacije leda koje se stvaraju oko drvenih stubova kada se reka zaledi. Studio je ovo zapažanje reinterpretirao u ponavljajući obrazac koji se čini organskim. Žardinjere, kojih ukupno ima 132, dizajnirane su u 39 različitih oblika, a svaka od njih ima kapacitet od 350 tona. Širine su 6 metara i protežu se do dubine od 61 metar ispod vode, dok se njihova visina iznad nivoa vode kreće od 4.6  do 18.9 metara. Parku se pristupa sa dva prilaza koji su locirani iznad reke. Prostor ispod uzdignutih žardinjera takođe pruža mogućnost komunikacije sa ambijentom i različite vizuelne percepcije.

little13

Podužni presek parka na kome se uočavaju visinske razlike terena.

Bogatstvo biljnog materijala

Svaka posuda-žardinjera napunjena je zemljom i zasađena raznovrsnom vegetacijom. Postoji oko 400 različitih vrsta grmlja, trava i višegodišnjih biljaka i najmanje 100 različitih vrsta drveća kojima odgovaraju klimatski uslovi Njujorka. U svakom pojedinačnom prostoru parka vlada drugačija mikroklima u zavisnosti od topografije, visine konstrukcije, količine sunčeve svetlosti i pravca duvanja vetra. Kako bi se ublažio uticaj nepovoljnih klimatskih uslova i naglih promena temperature kako leti, tako i zimi, posađene su zimzelene vrste drveća. Visina stabala je oko 11 metara i funkcija im je da zemljištu pruže potporu i štite ga od erozije. Zahvaljujući znanju i stručnosti tima pejzažnih dizajnera, park je koloristički savršen. Primenjeno je balansiranje i kontrastiranje boja pojedinih biljnih vrsta koje ‘radi’ u svim godišnjim dobima i postignut je besprekoran efekat koji se pamti.

Kroz park se proteže vijugava staza dužine od preko 540 metara. Little Island ima tri mesta predviđena za održavanje različitih performansa. Amfiteatar opremljen drvenim klupama prima 700 posetilaca, kapacitet centralnog prostora je 3.500 ljudi, a ispred najmanje pozornice može da se smesti 200 osoba. U parku su takođe postavljene i travnate površine, a najveća se nalazi u centralnom delu. Ponudu sadržaja upotpunjuju štandovi za prodaju brze hrane i osvežavajućih pića, a tu je, naravno, i igralište za decu.

Vodeći se načelima organske arhitekture, dizajneri su se u svim fazama razvoja projekta inspirisali i oslanjali na motive iz prirode. Ideja je bila da se stvaranjem privida zatalasanog terena interveniše na ‘ravnoj ploči’ Menhetna i tako preoblikuje i oplemeni njegova konfiguracija. Ovo je postignuto inventivnim povezivanjem pojedinačnih žardinjera koje su konstruisane od montažnih, prefabrikovanih elemenata i postavljene na različitim visinama i pod različitim uglovima.

Svaka žardinjera napunjena je zemljom i zasađena raznovrsnom vegetacijom. Upotrebljeno je oko 400 najrazličitijih vrsta  grmlja, trava i višegodišnjih biljaka i najmanje 100 različitih vrsta drveća koje mogu da podnesu prilično nepovoljne klimatske i mikroklimatske uslove koji vladaju u Njujorku.