CRKVA U TROPSKOM (K)RAJU

Autori:
DUŠAN IGNJATOVIĆ, NATAŠA ĆUKOVIĆ-IGNJATOVIĆ, VOJISLAVA POPOVIĆ, DEJAN VASOVIĆ, ZORAN KILIBARDA
Objekat:
KATOLIČKA CRKVA SVETOG ARHANGELA MIHAILA
Lokacija:
EBEA ENUK, EKVATORIJALNA GVINEJA
Površina:
220
Fotografija:
ZORAN KILIBARDA

DUŠAN IGNJATOVIĆ NA MEĐUNARODNOM KONGRESU ODRŽIVA ARHITEKTURA-ENERGETSKA EFIKASNOST ODRŽANO OD 6-8 OKTOBRA 2017 U JUGOSLOVENSKOJ KINOTECI U BEOGRADU

DUŠAN IGNJATOVIĆ JE DIPLOMIRAO 1996. GODINE, A DOKTORSKE STUDIJE JE ZAVRŠIO 2016. NA ARHITEKTONSKOM FAKULTETU UNIVERZITETA U BEOGRADU. ZAPOSLEN JE U ZVANJU DOCENTA NA ARHITEKTONSKOM FAKULTETU U BEOGRADU, A ANGAŽOVAN JE I KAO GOSTUJUĆI PROFESOR NA FAKULTETU TEHNIČKIH NAUKA U PRIŠTINI SA SEDIŠTEM U KOSOVSKOJ MITROVICI OD 2015. BIO JE GOSTUJUĆI PROFESOR NA ARHITEKTONSKOM FAKULTETU U PODGORICI (2009.- 2010). NJEGOVO PROFESIONALNO I ISTRAŽIVAČKO INTERESOVANJE JE VEZANO ZA PROJEKTOVANJE, ENERGETSKU EFIKASNOST, ZELENU ARHITEKTURU I OBNOVU ZGRADA, KAO I ZA UTVRĐIVANJE PERFORMANSI ZGRADA. POSEDUJE PROFESIONALNE LICENCE ZA PROJEKTOVANJE (2003), ITC – NIVO 1 (2006), LEED GA (2010) I ENERGETSKU EFIKASNOST-NULTA LICENCA (2012). UČESNIK JE VELIKOG BROJA PROFESIONALNIH KURSEVA, RADIONICA I SIMPOZIJUMA U SVOJSTVU POZVANOG PREDAVAČA IZ OBLASTI ENERGETSKE EFIKASNOSTI I TIPOLOGIJE ZGRADA, U ZEMLJI I INOSTRANSTVU.
MODERAN ARHITEKTONSKI IZRAZ CRKVENOG OBJEKTA PROJEKTOVANOG I REALIZOVANOG U RURALNOM DELU EKVATORIJALNE GVINEJE UZ ANGAŽOVANJE LOKALNE RADNE SNAGE I UPOTREBU RASPOLOŽIVIH GRAĐEVINSKIH MATERIJALA.

Crkva Sv. Arhangela Mihaila je projektovana na čistini formiranoj između bujne tropske šume i novoprobijenog asfaltnog puta, trasiranog kroz oblast sela Ebea Enuk u Ekvatorijalnoj Gvineji. Ministar, poreklom iz ovog zabačenog ruralnog područja, je želeo da svojevrsnom zadužbinom, koncipiranom u vidu kompleksa sastavljenog od crkve, parohijskog doma i multifunkcionalnog centra, pruži lokalnoj zajednici nove javne sadržaje. Na ovaj način bi se formirala fokalna tačku inače raštrkanog naselja, koja bi podstakla celu oblast na dalji urbani razvoj.

Inicijalna ideja autora bila je da se uspostavi kontinualna interakcija prostora unutar crkve sa neposrednim okruženjem i omoguće paralelni dijalozi sa „svevišnjim“ kao i silama prirode. Polazni koncept je predviđao crkveni objekat u vidu otvorenog – natkrivenog prostora, svojevrsnog „skloništa“ koji se dinamično postavljenim poligonalnim zidovima izdvaja od okruženja fokusirajući pažnju na centralni oltarski prostor označen velikim krstom nasprampostavljenim okolnoj tropskoj šumi. U procesu verifikacije koncepta od strane crkvenih velikodostojnika višeg ranga u Španiji sugerisano je da bi objekat iz praktičnih razloga trebalo da bude „zatvoren“, te da se kontakt sa okruženjem svede na minimalni nivo, kako bi se podstakla transcendentalna priroda prostora.

Realizovani objekat zadržava inicijalnu jednobrodnu kubičnu formu i karakteriše se pristupnim platoom koncipiranim u vidu monumentalnog trema ovičenog jakim bočnim zidovima koji usmeravaju posetioce ka unutrašnjem prostoru.
Ulazna pregrada se može u potpunosti otvoriti, čime se ukida fizička barijera između spoljašnjosti i unutrašnjosti i obezbeđuje neophodna veza u slučajevima većih manifestiacija. Prvi deo volumena crkve se postepeno sažima u vertikalnom i horizontalnom planu odvajajući ulaznu zonu da bi se potom na isti način raširio prema oltaru naglašenom zenitalnim ostetljenjem.

Veza sa spoljašnjoću je diskretna, a nastala je razlistavanjem bočnih zidova, što za rezultat ima formiranje niša zastakljenih vitražima. Poligonalna platna bočnih zidova se uvođenjem lateralnog difuznog svetla dodatno dinamiziraju, naglašavajući segmentiranost omotača. Energetske karakteristike objekta su u lokalnom kontekstu od sekundarnog značaja, a naglasak je na održivosti koncepta koja se može iskazati višedimenzionalno.// ek DUŠAN INGJATOVIĆ – Više u EKO KUĆI No25